Η Ελλάδα των άδειων χωριών. Πύργος Τριφυλίας: Από την ακμή στη σιωπή.

 Η σιωπή της υπαίθρου και ο κίνδυνος να χαθεί ένα κομμάτι της ψυχής μας.

Ο Πύργος Τριφυλίας κάποτε έσφυζε από ζωή. Στο χωριό λειτουργούσε σχολείο που φιλοξενούσε δεκάδες παιδιά – δύο, τρεις τάξεις γεμάτες φωνές και χαμόγελα. Τα καφενεία ήταν γεμάτα καθημερινά, όχι μόνο από ηλικιωμένους, αλλά και από νέους, εργάτες, γεωργούς, νοικοκυρές που αντάλλασσαν νέα και ιδέες. Οι γιορτές και τα πανηγύρια κρατούσαν μέρες, με χορούς, εκδρομές, εκδηλώσεις και γέλια που αντηχούσαν στις πλαγιές.

Οι αγροί ήταν γεμάτοι χέρια, τα περιβόλια καλλιεργούνταν, και κάθε σπίτι είχε τον ρυθμό του. Το χωριό λειτουργούσε σαν οργανισμός: ζωντανός, αλληλέγγυος, αυτάρκης.

Σήμερα, στον ίδιο αυτό τόπο, οι αυλές είναι κλειστές....................

Εξοδος από τον παράδεισο

Του Πέτρου Θέμελη
Ζώντας επί χρόνια στην ευλογημένη γη της Μεσσηνίας, διαπιστώνω ότι σοβαρές «πληγές» που θα χαρακτήριζα θανάσιμες για το γένος των ανθρώπων, λαμβάνουν χώρα γύρω μας, παρόμοιες με εκείνες τις δέκα που έπληξαν την αρχαία Αίγυπτο λόγω της μωρίας και της εγωπάθειας ενός Φαραώ. Ποτάμια πανάρχαια της μεσσηνιακής Στενηκλάρου και της Μακαρίας, όπως ο ηρωϊκός Βαλύρας (σημ. Μαυροζούμενα) και ο περήφανος Πάμισος, υδάτινες δυνάμεις θεοποιημένες στην αρχαιότητα, κατά το παράδειγμα του Νείλου, στοιχεία φυσικού κάλλους, πόροι γεωργικού πλούτου, υδρό-τοποι ειδικής χλωρίδας και πανίδας, ροές πλούσιες σε βρώσιμα ιχθυοειδή, έχουν μολυνθεί ανεπανόρθωτα (;), μεταφέροντας παντοειδή απόβλητα, στην αιώνια πορεία τους προς την Θάλασσα, η οποία τα δέχεται ακούσια, αναμιγμένα μάλιστα με μάζες πλαστικών...............

Άνθρωποι που δεν πήγαν σχολείο κι άλλαξαν τον κόσμο

Ο Τόμας Έντισον πήγε στο σχολείο σε ηλικία οκτώ χρονών και έμεινε τρεις μήνες. Ήταν ο τελευταίος στην τάξη και ο δάσκαλος «δεν τον χώνευε».
Ο πατέρας του Έντισον πίστευε ότι ο γιος του ήταν κουτός (μάλλον εκείνος δεν ήταν ιδιαίτερα ευφυής).
Κάποια μέρα ο δάσκαλος είπε στον Έντισον -μπροστά σε όλη την τάξη- ότι είναι αδειοκέφαλος. Ο Τόμας, που δεν ήταν το πιο πειθήνιο παιδί, εγκατέλειψε αμέσως στην τάξη και στο σπίτι είπε ξεκάθαρα στη μητέρα του ότι δε θα ξαναγυρίσει ποτέ στο σχολείο. Και πράγματι έτσι έκανε (το σχολείο δεν ήταν υποχρεωτικό το 1855).................

Για το δίκτυο ύδρευσης από το Αλίκοντούζι.

ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΥΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ & ΔΗΜΟΙ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ - ΠΥΛΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΣΗΝΗΣ - 20.000 ΜΕΤΡΑ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2019 ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ... ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΑΜΙΑΝΤΟ !!!

Είναι αδύνατο να δεχτώ, ότι υπάρχουν ακόμα υδρευτικά δίκτυα στην Μεσσηνία με βασικό υλικό τον καρκινογόνο αμίαντο, 37 χρόνια μετά την Κοινοτική Οδηγία 76/769/Σεπτέμβριος 82.
Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 149 της Συνθήκης αυτής που απευθύνεται προς όλα τα Κράτη–Μέλη «απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και εμπορία των προϊόντων και παρασκευασμάτων του αμίαντου».
Αν οι πολιτικές και τοπικές μας εξουσίες εξακολουθούν να στρουθοκαμηλίζουν, τους υπενθυμίζω ότι το κτίριο που στεγαζόταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκκενώθηκε το 1991, όταν βρέθηκε ότι είχε χρησιμοποιηθεί αμίαντος κατά την κατασκευή του το 1967.
Παρόλα αυτά η Ελλάδα όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με την πρώτη Οδηγία (γι’ αυτό και ακολούθησε και δεύτερη Οδηγία με αρ. 87/217/ΕΟΚ/19-3-87 σχετικά πλέον με την πρόληψη και μείωση της ρύπανσης από τον καρκινογόνο αμίαντο) και συνεχίζουμε να ανεχόμαστε την ύπαρξη του αμίαντου ακόμη και σε δίκτυα ύδρευσης όπως αυτό του.............

Κατάρα και λύτρωση.

Για να φτάσεις στον παράδεισο πρέπει να πάρεις φόρα από τον πάτο της κόλασης (Ν. Καζαντζάκης) και πράγματι!
Μέσα από την κόλαση των πυρκαγιών βλέπουμε τον άνθρωπο να ανεβαίνει με την ανθρωπιά του στον παράδεισο. Σε έναν παράδεισο, που ως φαίνεται, ξεκινάει και περνάει μόνο μέσα από τον πόνο και την ύπαρξη του συνανθρώπου του, καθώς ο παράδεισος δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο... είναι ο άλλος! που μας απαλλάσσει από την κατάρα της μοναξιάς μας (άλλο η περισυλλογή που ανασυγκροτεί και άλλο η μοναξιά).....

Μαρία Ευθυμίου:Σήμερα η Ελλάδα χρειάζεται έναν αναστοχασμό. Γιατί αν μας «ψεκάζουν», έχουμε θέμα. Αν όχι, τότε υπάρχει ελπίδα. Δεν μπορεί να φταίνε για όλα οι άλλοι.

Η Μαρία Ευθυμίου διδάσκει Ιστορία στο
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

" Η χώρα μας πρέπει να θεμελιώσει έναν νέο αξιακό κώδικα. Να προτάξει τη δράση, τη γόνιμη διεκδίκηση, τη δημιουργικότητα, την εργασία και την αξιοπρέπεια. Απαιτείται μια στόχευση που να μας τροφοδοτεί και να μας κάνει να αισθανόμαστε χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο. Είμαι απαισιόδοξη για την πατρίδα μου, αλλά θέλω να πιστεύω ότι κάνω λάθος εκτίμηση και ότι σ' αυτή την καθημερινή μας καταβύθιση θα μπει ένα τέλος. Είναι η κατάλληλη εποχή για να πούμε αλήθειες, και στον δημόσιο και στον προσωπικό τομέα. Να εκπαιδευτούμε, να μεριμνήσουμε και να μάθουμε να προνοούμε." 

Γεννήθηκα στη Λάρισα το 1955. Μεγάλωσα σ' ένα περιβάλλον που μου πρόσφερε πολλά ερεθίσματα........

Για μια ακόμα φορά, η χώρα ολόκληρη συγκλονίζεται από ένα τροχαίο.

Αυτή τη φορά, νεκρός δεν είναι ένας γνωστός τραγουδιστής, αλλά μια μάνα με το μωρό της, καθώς και άλλοι δύο. Οι τελευταίοι, επιβάτες μιας Porsche, η οποία έφυγε ανεξέλεγκτη με τρομερή ταχύτητα μέσα στο πάρκινγκ της Εθνικής Οδού, στο 83ο χιλιόμετρο, στο Ύπατο Θηβών. Το βίντεο που κυκλοφόρησε είναι συγκλονιστικό......

Το κορίτσι που νόμιζε πως ο φωτογράφος κρατούσε όπλο και "παραδόθηκε"

Στη Συρία του εμφυλίου, ένα μικρό κορίτσι παραδίδει μαθήματα ζωής. Η φωτογραφία της σαρώνει τις τελευταίες ώρες το διαδίκτυο. Και συγκλονίζει.
Καμιά φορά οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να περιγράψουν μια εικόνα. Μια σοκαριστική εικόνα. Δεν έχει αίματα. Δεν έχει διαμελισμένα πτώματα. Δεν έχει συντρίμμια. Έχει μόνο ένα παιδικό πρόσωπο, δυο τεράστια μάτια γεμάτα αθωότητα και απορία και δυο χέρια σηκωμένα, σαν σε παράδοση......

Το μεγαλείο της θυσίας!!!

Η ανθρωπότητα συγκλονίζεται τους τελευταίους μήνες από πολεμικές συγκρούσεις και τραγικά αεροπορικά δυστυχήματα. Κι όμως, αυτή η ιστορία θα σε κάνει να πιστέψεις ότι ακόμη υπάρχει ελπίδα. Ένας 11χρονος από την Κίνα έδειξε με τη ζωή του, αλλά κυρίως μετά το θάνατό του, ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα...
Η φωτογραφία που κάνει το γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες κρύβει μία τραγική ιστορία.
Σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης, ο 11χρονος Λιάνγκ Γιαογί είχε διαγνωστεί με όγκο στον εγκέφαλο.
Η εικόνα δείχνει την ομάδα των χειρουργών που είχε αναλάβει το 11χρονο παιδί, υποκλίθηκε μπροστά του................

Το δηλητήριο της άκριτης κριτικής. Όταν κρίνουμε για να αισθανθούμε καλύτεροι, να επιβεβαιωθούμε και να συνεχίσουμε να αποκρύπτουμε τα δικά μας άλυτα συναισθήματα.

Η κριτική, όπως και πολλά άλλα «μεμπτά» σημεία του ανθρώπου αποτελούν πτυχές της προσωπικότητάς μας. Ασκούμε κριτική για να διαφοροποιηθούμε, για να κατηγορήσουμε, για να συγκρίνουμε, για να νιώσουμε ισχυροί, για να διορθώσουμε, για να απορρίψουμε. Ο τρόπος, ο χρόνος και ο λόγος για τον οποίο ασκείται η κριτική είναι οι παράμετροι που καθορίζουν αν θα κάνει καλό ή κακό στον εαυτό μας και στις σχέσεις μας. Γιατί όπως καθετί που γίνεται με μέτρο και με σκοπό τη λειτουργική επικοινωνία και ποιότητα ζωής, έτσι και η κριτική μπορεί κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες να φέρει θετικά αποτελέσματα........

Ποιός τα βάζει με τη Google;

«Φοβόμαστε την Google. Είμαστε υποχρεωμένοι να συνεργαζόμαστε μαζί της για να επιβιώσουμε, αλλά τη φοβόμαστε». H συνταρακτική ομολογία του Ματίας Ντέπφνερ, CEO του γερμανικού εκδοτικού ομίλου Axel Springer, με ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύτηκε στη Frankfurter Allgemeine Zeitung, ανακινεί τη συζήτηση για την παντοδυναμία του ιντερνετικού κολοσσού. Οχι μόνο επειδή η λέξη «φόβος» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο «παικτών» τόσο ισχυρών όσο ο Ντέπφνερ, αλλά γιατί συμβολίζει τη σύγκρουση παλαιάς και νέας τάξης πραγμάτων στη διακίνηση των πληροφοριών.
Επί δεκαετίες, ο όμιλος Springer (που εκδίδει την Bild, την πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα στην Ευρώπη, τη Welt και κατέχει δεκάδες έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα) αντιπροσώπευε στα μάτια ορισμένων το «κακό», ως πυλώνας του «συστήματος της ενημέρωσης» σε μια χώρα όπου οι εκδότες παραμένουν συγκριτικώς εύρωστοι, ενημερώνοντας καθημερινά το 80% του κοινού ηλικίας άνω των 14 ετών, μέσα από τα έντυπα και ηλεκτρονικά προϊόντα τους. Απλώς, ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαν αντιμετωπίσει τόσο σαρωτικό ανταγωνισμό. Οι κολοσσοί της ψηφιακής εποχής, με πρώτη βεβαίως την Google (και από κοντά τη Facebook, την Apple, την Amazon), δεν κυριαρχούν απλώς στις αγορές: τις απορρυθμίζουν...........

Δυστυχώς... αυτοί είμαστε!

Άλλος -η θα πει:...

Ο Αγιορείτης και το Διαδίκτυο

Η κρίση που περνάμε και η απελπισία που δημιούργησε έχουν απελευθερώσει τα πιο σκοτεινά, φοβικά ένστικτα του ελληνικού λαού. Είναι λογικό και αναμενόμενο, έτσι συμβαίνει πάντοτε στις μεγάλες κρίσεις. Το κακό είναι ότι ένας λαός που είχε πάντοτε αδυναμία στις θεωρίες συνωμοσίας και τις παραδοξολογίες έχει τώρα εγκλωβισθεί για τα καλά σε έναν πολύ νοσηρό τρόπο σκέψης. Το Διαδίκτυο, που δεν πρέπει να το υποτιμούμε ως παράγοντα της πολιτικής κρίσης, προσφέρει άλλωστε ατέλειωτο υλικό για τη φαντασία μας. Είναι βεβαίως δύναμη πληροφόρησης και άμεσης έκφρασης, ταυτοχρόνως όμως πολλαπλασιάζει και διαδίδει –χωρίς κανένα απολύτως φίλτρο- την τρέλα και τον φανατισμό............

Αμος Οζ: «Οι φανατικοί θα προκαλέσουν τους πολέμους του 21ου αιώνα»

Της Ολγας Σελλα απο την kathimerini.gr

Ηταν από τις πολύ κρύες μέρες του Δεκεμβρίου στην Αθήνα. Ο Αμος Οζ, ο πιο γνωστός συγγραφέας στο Ισραήλ και εκτός Ισραήλ, έφτασε στο ραντεβού μας συνοδευόμενος από τη σύντροφο της ζωής του, εδώ και 54 χρόνια, τη Νίλι και από τον υπεύθυνο για τα πολιτιστικά της ισραηλινής πρεσβείας στην Αθήνα, Ιωνα Βασιλειάδη. Ο Αμος Οζ είναι ευγενής και εγκάρδιος, αλλά μια επιφυλακτικότητα και μια απόσταση είναι φανερό ότι υπήρχε στην αρχή. Για να «ζεσταθεί» το κλίμα, η κουβέντα ξεκίνησε όπως συμβαίνει συνήθως. Από τον καιρό................

Νίκος Σταμπολίδης: Τα μουσεία πρέπει να είναι τα σχολεία της κοινωνίας

Δεν αρκεί ένας δάσκαλος να ξέρει το αντικείμενό του. Οποιοσδήποτε ευφυής θα μπορούσε να κάνει αυτήν τη δουλειά. Για μένα, ο πραγματικός δάσκαλος είναι αυτός που σε κρατά από το χέρι για να σου δείξει έναν δρόμο με το έμπρακτο παράδειγμά του

Μια προστατευμένη αυλή από τους ανέμους και τον ήλιο, πεντακάθαρη και νοικοκυρεμένη. Με δένδρα, μαγευτικές ευωδιές λουλουδιών και απόλυτη γαλήνη. Με ρωμαλέους τοίχους που ξανακτίστηκαν από τα παλαιά οικοδομικά υλικά. Η μονή της Αγίας Ειρήνης στο Ρέθυμνο είναι ένα μικρό θαύμα, από αυτά που συναντά κανείς στην Κρήτη. Από τα παλαιότερα γυναικεία μοναστήρια του νησιού, καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους στην επανάσταση του 1866. Και ξαναφτιάχτηκε χάρις στο πείσμα του μακαριστού μητροπολίτη Θεόδωρου Τζεδάκη το 1989. Ενας σωρός ερειπίων έγινε ένα από τα πιο όμορφα μοναστηριακά συγκροτήματα, το οποίο, μάλιστα, βραβεύτηκε από την Europa Nostra για την υποδειγματική αποκατάσταση...............

Επειδή το διαδίκτυο δεν είναι μπακάλικο.....

Νεαρός Καλαματιανός εκβίαζε κορίτσια με κλεμμένο υλικό από το κινητό τους και τον υπολογιστή τους, ζητώντας τους να κάνουν σεξ μαζί του. Αυτό αποκάλυψε αξιωματικός της αστυνομίας στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" προσθέτοντας ότι ο νεαρός εκβιαστής, ο οποίος έχει συλληφθεί δυο φορές, είχε σπάσει το λειτουργικό σύστημα της κάμερας στο κινητό και στον υπολογιστή για να κλέβει βίντεο και φωτογραφίες.
Συγκεκριμένα ο νεαρός συνομιλούσε ερωτικά (sexting) με τις κοπέλες μέσω κινητού ή υπολογιστή και ταυτόχρονα έκλεβε φωτογραφίες και βίντεο. Στη συνέχεια απειλώντας ότι θα δημοσιεύσει στο Ιντερνετ το υλικό, ζητούσε από τις κοπέλες να κάνουν σεξ μαζί του..................

Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Φιλιατρών για την Παγκόσμια ημέρα Ατόμων Με Ειδικές Ανάγκες

Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε ο καθένας να είναι μοναδικός και διαφορετικός! Πάντα όμως το διαφορετικό μέσα σε μια κοινωνία που επιδιώκει την ομοιογένεια σοκάρει και αποτελεί αντικείμενο σχολιασμού.
Τα άτομα με Ειδικές Ανάγκες, ανήκουν μοιραία σε μια ιδιαίτερη «κατηγορία» ανθρώπων.
Συχνά τόσο οι ίδιοι όσο και οι οικογένειες τους γίνονται δέκτες αδιάκριτων βλεμμάτων καθώς η άγνοια και ο φόβος είναι οι αιτίες που ωθούν σε τέτοιου είδους ‘ άκομψες ’ συμπεριφορές. .............

Μη διστάσετε να δακρυσετε....

Μια φωτογραφία είναι αρκετή για να περιγράψει αυτό που δεν μπορεί να πει κανείς, όσες λέξεις και αν γνωρίζει. Πώς να παρουσιάσεις, άραγε, με λόγια, μερικές από τις πιο έντονες στιγμές της ανθρώπινης ύπαρξης;Το dinfo επιμελήθηκε και παρουσιάζει μια συλλογή από τις 30 πιο δυνατές φωτογραφίες όλων των εποχών, που περιγράφουν στο έπακρο τα δεινά, τους θριάμβους, την επιμονή, τις αποτυχίες, τη συμπόνια και το μίσος των ανθρώπων ανά τον κόσμο..............................

Φαίδων Αβούρης «Βασικές προϋποθέσεις για την ανάκαμψη είναι η ενότητα και η κοινή στόχευση»

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;
Αυτή είναι μια παλιά παρατήρηση. Για παράδειγμα, ο πρωτοπόρος της κβαντομηχανικής Erwin Schrödinger επισημαίνει στο βιβλίο του «H φύση και οι Ελληνες» ότι η πλειονότητα των μεγάλων φυσικών φιλοσόφων προερχόταν από τις ελληνικές αποικίες, όπως εκείνες της Ιωνίας και της Σικελίας. Ο ίδιος, δε, το αποδίδει στην απόσταση αυτών των περιοχών από τις ίντριγκες της πολιτικής και τον θρησκευτικό συντηρητισμό της ηπειρωτικής χώρας. Παρόμοιοι λόγοι πιθανώς να συντρέχουν και σήμερα, καθώς δημιουργικοί Ελληνες εγκαταλείπουν τη χώρα για το εξωτερικό, όπου η σκληρή εργασία, η εκπαίδευση και το ταλέντο έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκτιμηθούν. 
Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;....................

Αδυνατώ να το πιστέψω!!!

Στην αρχή νόμισα ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος ή για κάποια ανεξέλεγκτη είδηση του διαδικτύου που πέρασε και στον Τύπο όπως στην Εφημερίδα των Συντακτών όπου τη διάβασα. Όταν όμως είδα ότι πηγή της είδησης ήταν έκθεση του ΟΗΕ, ειλικρινά πάγωσα!
"Το 99,3 % των γυναικών της Αιγύπτου έχουν υποστεί σεξουαλική επίθεση". Ακόμη και κατά τη διάρκεια της λεγόμενης "άραβικής άνοιξης" έγιναν, λέει, στην πλατεία Ταχρίρ 91 δημόσιοι βιασμοί. Και πως είναι δυνατόν να πιστέψεις μια τέτοια είδηση ακραίας βαρβαρότητας φρίκης και κτηνωδίας; Πως μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους ότι αυτά τα κτήνη οι αρσενικοί Αιγύπτιοι δεν συγκρατούνται ούτε με τη σκέψη κάποιας μάνας και κάποιας αδελφής που ίσως θα έχουν;...............