Το διαφορετικό Πάσχα του 1821

Της Τόνιας Α. Μανιατέα

Εκείνο το Πάσχα ήταν διαφορετικό. «Έπεφτε» 10 Απριλίου κι είχε κοφτερό κρύο. Αλλά τις καρδιές τους ζέσταινε μια θέρμη που ερχόταν από την Πελοπόννησο. Κοντά μήνα τώρα, σπίθες αντίστασης ξεπηδούσαν ταυτόχρονα στις σκλαβωμένες γωνιές του τόπου κι όλες μαζί είχαν γίνει φλόγα λευτεριάς. Αυτή τη φορά δεν έμοιαζε με τις άλλες τις προηγούμενες, τις θνησιγενείς προσπάθειες. Αυτή τη φορά, οι ραγιάδες ήταν σίγουροι πως ο αγώνας θα στέριωνε και θα πετύχαινε. Η Αυτοκρατορία των Οθωμανών ψυχορραγούσε. Έχαναν εδάφη. Ο στρατός τους δεχόταν απανωτές ήττες από δυνάμεις της Ευρώπης. Το 1821 θα ήταν η αρχή του τέλους. Θα ήταν ο χρόνος, που θα έμενε στην ιστορία του γένους. Οι Φιλικοί ήσαν έτοιμοι από καιρό. Είχαν δώσει όρκο «κατά πάντα και δια πάντα». Κι αυτοί δεν ήταν τυχαίοι. Ένας άνεμος ανάλαφρος, ζωογόνος είχε ήδη αρχίσει να πνέει στα βαλκάνια. Καζάνι που έβραζε ήταν η καρδιά της αυτοκρατορίας… Τα νέα έφταναν γοργά και σκορπούσαν ρίγη στους πληθυσμούς, όπου δεν είχε φτάσει ακόμα η επανάσταση............

25 Φεβρουαρίου 1822: Καταργήθηκε η δουλεία στην Ελλάδα.

Οι Έλληνες, όταν ξεκίνησαν τον αγώνα της απελευθέρωσης το 1821, είχαν βαθιά συναίσθηση της έννοιας της σκλαβιάς. Είχαν βιώσει επί 400 και πλέον χρόνια, τη δύναμη και την σκληρότητα του κατακτητή, που έκανε ελεύθερους ανθρώπους σκλάβους και τους πουλούσε στα σκλαβοπάζαρα της Μεσογείου. Ανάλογα φαινόμενα ζούμε σήμερα, με το φαινόμενο του trafficking, που ουσιαστικά πωλούνται ως σκλάβοι στα σκλαβοπάζαρα της νύχτας, γυναίκες και μικρά παιδιά.
Η πρώτη μεγάλη κίνηση έγινε με την Α΄ Εθνοσυνέλευση, που συνήλθε στην Επίδαυρο και ψήφισε το πρώτο ελληνικό σύνταγμα. Με το σύνταγμα εκείνο οι Έλληνες, εντελώς πρωτοποριακά για την Ευρώπη της αποικιοκρατίας, θέσπισαν την κατάργηση της δουλείας. Διάφορα κράτη της Ευρώπης και κυρίως μετά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 είχαν αρχίσει να καταργούν τη δουλεία, αλλά μόνο για τα εδάφη τους. Το δουλοκτητικό καθεστώς, εντελώς υποκριτικά, παρέμενε στις εκτεταμένες αποικίες όλων των Ευρωπαίων.......

Το 1821 δεν ήταν μόνον όπλα και ράσα.

                                                                                                              

Οι απαντήσεις του κοινού στα ερωτήματα σχετικά με το 1821 αποδεικνύουν το γεγονός ότι οι γνώσεις μας για την Επανάσταση περιορίζονται στα όσα λίγα μαθαίνουμε στο σχολείο και όσα ακούμε από τους επετειακούς λόγους σε σχέση με το γεγονός αυτό. Δεν είναι, φυσικά, αυτό παράξενο. Θα έλεγε κανείς ότι είναι μάλλον αναμενόμενο – το δείχνουν εξ άλλου και οι απαντήσεις περί αυτού σε ειδικό σκέλος των ερωτήσεων, με τους ερωτωμένους να επιθυμούν μεγαλύτερη ενημέρωση και αναστοχασμό για το σημαντικό αυτό θέμα.
Οι αντιλήψεις μας για το 1821, τους πρωταγωνιστές και τα διακυβεύματά τους, εδράζονται στα ερμηνευτικά σχήματα που άνθισαν στην Ελλάδα του πρώτου μισού του 20ού αι. Στην περίοδο αυτή, κυριάρχησαν..............

1821: «Ο κόσμος μάς έλεγε τρελούς»

Είναι δύσκολο να βρει κανείς παράδειγμα επανάστασης που μένει τόσο μετέωρη από την πρώτη στιγμή. Η Ελληνική Επανάσταση το 1821 είναι μετέωρη σε τρεις διαφορετικές διαστάσεις. Κατ’ αρχάς, τα προηγούμενα 50 χρόνια, οι ορθόδοξοι των Βαλκανίων εμπεδώνουν ότι η μοίρα τους συνδέεται με εκείνη της Ρωσίας, μιας δύναμης που είναι αναθεωρητική εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ακόμα και μετά τη μεγάλη απογοήτευση των Ορλωφικών, κανείς Ελληνας δεν αμφισβητεί ότι οποιαδήποτε εξέγερση θα πρέπει να εντάσσεται στον ρωσικό γεωπολιτικό σχεδιασμό. Ομως, στις 14 Μαρτίου 1821 η Ρωσία εξαφανίζεται από την εικόνα. Είναι η ημέρα που, με εντολή του Τσάρου Αλέξανδρου, ο Καποδίστριας στέλνει στον Υψηλάντη την επιστολή με την οποία αποκηρύσσει την Επανάσταση. Τώρα το μόνο που μπορεί να προσφέρει η Ρωσία είναι η ουδετερότητα. Είναι χρήσιμη αλλά δεν αρκεί, διότι, μεταξύ των άλλων, οι επαναστάτες φέρουν και το πολιτικό κόστος της ρωσικής προστασίας, την οποία δεν απολαμβάνουν. Πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι όργανα των Ρώσων, κάτι καθόλου εύκολο.

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο μένει μετέωρη η Επανάσταση είναι.........

Μετονομασίες οικισμών της Ελλάδας

Δεδέαγατς ή Αλεξανδρούπολη; Μενίδι ή Αχαρναί; Πόσοι άραγε γνωρίζουν τα παλαιά και τα νέα ονόματα οικισμών της Ελλάδας και πόσοι τις φορές που άλλαξαν από το 1831-2011; Στα ερωτήματα αυτά έρχεται να απαντήσει μία ψηφιακή εφαρμογή, μία βάση δεδομένων που δημιούργησε το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ) και περιέχει 4.981 μετονομασίες οικισμών της Ελλάδας από τον 19ο έως τον 21ο αιώνα. Στην ιστοσελίδα του ερευνητικού προγράμματος «Μετονομασίες Οικισμών της Ελλάδας, 19ος – 21ος αιώνας» οι επισκέπτες μπορούν να αναζητήσουν πληροφορίες για το νέο και το παλαιό όνομα των οικισμών............

Τα δύο κάστρα του Ναβαρίνου

Του εκ Χώρας Τριφυλίας
 Γιάννη Μπίρη

Το Παλιοναβαρίνο ή Παλαιόκαστρο.
Πηγαίνοντας κανείς σήμερα στο Μουσείο της Στοάς του Αττάλου, στην αρχαία αγορά της Αθήνας, ανάμεσα στα άλλα μπορεί να δει και μια ασπίδα που εκτίθεται εκεί και φέρει την αναθηματική επιγραφή:
«ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΑΠΟ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΕΚ ΠΥΛΟΥ»
Αυτή ήταν μια από τις πολλές ασπίδες που είχαν αναρτήσει οι Αθηναίοι στην Ποικίλη Στοά, που δεν υπάρχει σήμερα αφού από εκεί πέρασε ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος, δίπλα στην Αγορά. Οι ασπίδες αυτές είχαν αναρτηθεί εκεί σαν κτέρισμα αλλά και καύχημα της μεγάλης τους νίκης στη μάχη της Σφακτηρίας. Ανάμεσα σ’ αυτές ήταν και η ασπίδα του Σπαρτιάτη στρατηγού Βρασίδα. Ο στρατηγός Δημοσθένης, παππούς του γνωστού Αθηναίου ρήτορα, την άνοιξη του 425π.Χ. είχε καταλάβει την οχυρή θέση του όρμου του Κορυφασίου, στην ακρόπολη της Πύλου, σαν αντιπερισπασμό στην προσπάθεια κατάληψης της Αθήνας από το στρατό του Σπαρτιάτη βασιλιά Αγη.......

Costa Navarino - «Γνωρίζω και προβάλλω τη Φύση και την Ιστορία της Μεσσηνίας», για 4η χρονιά

Ξεκινά στα μέσα Μαρτίου το πρόγραμμα «Γνωρίζω και προβάλλω τη Φύση και την Ιστορία της Μεσσηνίας», για 4η χρονιά
Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα υλοποιείται από την ΤΕΜΕΣ και το Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής / Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Έχοντας σημειώσει μεγάλη ανταπόκριση από την πρώτη κιόλας χρονιά, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Γνωρίζω και προβάλλω τη Φύση και την Ιστορία της Μεσσηνίας» μπαίνει στην 4η περίοδο φέτος, ξεκινώντας στα μέσα Μαρτίου.
Η πρωτοβουλία που συνδιοργανώνεται από την ΤΕΜΕΣ και το Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, γνώρισε ευρεία αποδοχή από τα σχολεία της Μεσσηνίας...............

Οι σχέσεις Ιουδαίων και Σπαρτιατών

Του Πέτρου Θέμελη.

Είναι δυνατόν να υπήρχε αδελφική σχέση ανάμεσα στους Σπαρτιάτες και τους Ιουδαίους; Κι όμως, ο ίδιος ο βασιλιάς της Σπάρτης Αρέας ή αλλιώς Αρείος (309 – 264 π.Χ.) σε επιστολή του προς τον μέγιστον αρχιερέα των Ιουδαίων Οινία (αλλιώς Ονία), αναφέρει ότι «από την ίδια γενιά κατάγονται Ιουδαίοι και Λακεδαιμόνιοι, κατευθείαν από τον Άβραμον (= Αβραάμ)», σύμφωνα με ένα «ιερό κείμενο». Ο Αρείος τονίζει, μάλιστα, στην ίδια επιστολή ότι «εφόσον ήμαστε αδέλφια, δίκαιο είναι να νεμόμαστε εμείς τα δικά σας, και τα δικά μας να τα έχουμε κοινά με σας».Εκ πρώτης όψεως, η κοινή καταγωγή Ιουδαίων και Σπαρτιατών που προβάλλει ο Αρείος φαίνεται να αποτελεί δικό του εφεύρημα, προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Ιουδαίων σε επικείμενη σύγκρουση1. Δεν ζητά εν τούτοις άμεσα πολεμική βοήθεια, αλλά προτείνει περι έργων κοινοκτημοσύνη στα αγαθά, μια πρόταση πρωτάκουστη, θα έλεγα, για τα δεδομένα της εποχής2. Στην Παλαιά Διαθήκη, πάντως, αναφέρεται η απερίφραστη εκ μέρους των Ιουδαίων αποδοχή της πρότασης του Άρειου: η ύπαρξις (τα υπάρχοντα) υμών ημίν έσται, και τα ημών υμίν» («Μακκαβαίων Α΄, κεφ. 12, 22). ........

Όταν πληγώνεται η ιστορία.

Εδώ και λίγο καιρό παρακολουθούμε, στην περιοχή της Αμφίπολης, μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη που με κάθε νέο της εύρημα εντυπωσιάζει. Το ενδιαφέρον μεγάλης μερίδας του κόσμου άρχισε να εκδηλώνεται τον περασμένο Αύγουστο μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού. Από την στιγμή αυτή άρχισε και η σεναριολογία όχι μόνο για το ποιος έχει ταφεί εκεί, μα και για κάθε άλλο αρχαιολογικό προβληματισμό που προκύπτει από μία τέτοια ανακάλυψη. ...........

Βελισσάριος: Ο Έλληνας στρατηγός που κατέκτησε όσα δεν πρόλαβε ο Μ. Αλέξαδρος

Ο Βελισσάριος γεννήθηκε το 505 μ.Χ. στο χωριό Γερμανίκεια της Θράκης και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς ηγέτες όλων των εποχών.
Όντας ο δεύτερος δυνατότερος άντρας στην Αυτοκρατορία μετά τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον οποίο και υπηρετούσε πιστά, υπερασπίστηκε με το σπαθί την τιμή της Αυτοκρατορίας τόσο σε Ανατολή όσο και Δύση.
Όσον αφορά την ελληνική ιστορία, πρόκειται για τον μεγαλύτερο Έλληνα στρατηγό-κατακτητή της που εμφανίστηκε μετά τον Μ. Αλέξανδρο, καθώς αφενός είναι γνωστό κανένας από τους διαδόχους του δεν μπόρεσε ποτέ να συγκριθεί με το μεγάλο στρατηλάτη, ενώ και ο ίδιος ο Πύρρος της Ηπείρου δεν άφησε τελικά στην ιστορία κάποιο μεγάλο κατόρθωμα.........

Η κρυμμένη ιστορία του Ευρωπαικού κανιβαλισμού. «Ίσως το πιο μεγάλο ταμπού της ανθρωπότητας», έχουν πει εγκληματολόγοι

Το 2001 ένας μοναχικός τεχνικός υπολογιστών στην εξοχή της Βόρειας Γερμανίας ανέβασε στο διαδίκτυο μια αγγελία, ζητώντας έναν καλοσχηματισμένο άντρα για ερωτικές περιπτύξεις.
Η αγγελία του Άρμιν Μάιβες θα ήταν παρόμοια με αμέτρητες άλλες στο ίντερνετ, αν δεν είχε μια αρκετά σημαντική διαφορά: Ο άντρας που ζητούσε θα έπρεπε να προθυμοποιηθεί να σκοτωθεί και να φαγωθεί...........

Αμερικανοί φιλέλληνες

γράφει ο Γιώργος Αποστολίδης

Oλα τα στοιχεία για τον φιλελληνισμό που αναπτύχθηκε στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 καταγράφει, μέσα από ντοκουμέντα, η Φρειδερίκη Παππά στο λεύκωμά της
Πορτρέτα και ντοκουμέντα για την Επανάσταση του 1821, τον ρόλο που διαδραμάτισαν Αμερικανοί Φιλέλληνες και η αλληλογραφία των πρωταγωνιστών του ’21 με ηγέτες των ΗΠΑ συμπεριλαμβάνονται σε ένα βιβλίο που καταγράφει άγνωστες πτυχές της Ιστορίας.
Οι ειδήσεις για τον ξεσηκωμό των Ελλήνων έφτασαν στα τέλη Μαΐου στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ενώ η Μεσσηνιακή Γερουσία με την υπογραφή του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη έστελνε διακήρυξη στους πολίτες των ΗΠΑ και ζητούσε συμπαράσταση για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού...............

Τα νήπια της Μεσσηνίας

......Αφού δε εφθάσαμεν εις τον Αγιον Φλώρον, εκεί είναι θέσις όπου βγαίνει κεφαλόβρυσον και έχει και μεγάλα δένδρα για ίσκιον εκεί ήυραμεν κρεμασμένα από τα δένδρα ως έξ παιδιά μικρά βυζαστάρικα από 5 εως 7 μηνών το καθένα, σπαργανωμένα καθώς τα είχαν οι μάνες των. 

Είχαν δε αποκάμει και δεν ημπορούσαν να κλάψουν καλά. Είχαν περάσει 3 ημέρες αφότου είχαν φύγει εκέιθεν οι Τούρκοι Αραπάδες, οίτινες είχαν κυνηγήσει τις μάνες των, αι οποίαι διά να γλυτώσουν έριψαν τα παιδιά των. 

Οι δε αραπάδες παίρνωντας από χάμω τα παιδια τα εβαστούσαν εις τα χέρια των και δείχνοντες σ’αυτά, εφώναζαν την μάνα του καθενός λέγοντας: «Μαρία, Μαρία στάσου να σου το δώσω». Ήθελαν με τούτο να γελάσουν την μάνα για να την πιάσουν, διότι ενόμιζαν, ότι θα τις ζαλίσει ο πόνος του παιδιού και θα σταθεί. 

Αύτοι τα είχαν κρεμάσει από τά δένδρα με την νάκα ( κούνια) του, και χάριν φιλανθρωπίας δεν τα εσκότωσαν. 

Το θέαμα ήτο λυπηρόν. Είχαν τα χέρια των εις το στόμα των και εβύζεναν τα δάκτυλά των, τινά δε από αυτά βυζόνοντα μαλάκωσαν τα δάκτυλά των, τα οποία εξεπέτσωσαν και εφαγώθησαν ούτως ώστε έβγαινε το αίμα και το εβύζεναν.

Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος

Πρώτος Υπασπιστής Στρατηγού Θ. Κολοκοτρώνη.

Τα παρασκήνια του πρώτου δανείου της Ελλάδας.

Αρχές του 1822 η προσωρινή κυβέρνηση έφτασε σε αδιέξοδο εξαιτίας της δεινής αχρηματίας. Εθνικό ταμείο δεν υπήρχε. Τα πλούτη των τούρκων πέρασαν όλα στα χέρια των αγωνιστών.  Οι πόροι της χώρας δεν περιέρχονταν στη διοίκηση. Τα δοσίματα κατέληγαν στην τοπική ηγεσία, καπεταναίους και προεστούς που τα διαχειρίζονταν ανεξέλικτοι για τις ανάγκες του πολέμου, πολύ συχνά και με ιδιοτέλεια.

Χωρίς οικονομικούς πόρους η κυβέρνηση δεν ασκούσε καμία ουσιαστική εξουσία. Και επειδή η δημιουργία εθνικού ταμείου φαινόταν αδύνατη στράφηκε στο εξωτερικό. Απεσταλμένοι, όχι μόνο εξ ονόματος της κυβέρνησης, αλλά και του κάθε φιλόδοξου Μινίστρου της, γύριζαν την Ευρώπη και παζάρευαν τους όρους δανείου, όπως ο Ανδρέας Λουριώτης που σαν απεσταλμένος του Μαυροκορδάτου παζάρευε με τους Ισπανούς την πολυπόθητη οικονομική βοήθεια. Η φιλελεύθερη Ισπανία όμως βρισκόταν και αυτή σε δεινή οικονομική κατάσταση εξ αιτίας της ένοπλης επέμβασης των δυνάμεων της Ιεράς Συμμαχίας που δεν μπορούσε να ανεχτεί στην Ευρώπη κανένα φιλελεύθερο καθεστώς..........

Η διάλεκτος των Ελλήνων της Ουκρανίας· ιστορία 2500 χρόνων

Η Μαριούπολη βρίσκεται στα νοτιο-ανατολικά της Ουκρανίας, στην παραλία της Αζοφικής θάλασσας. Ιδρύθηκε το 1778 από τους Έλληνες, η ιστορία των οποίων συνδέεται με τα ουκρανικά Το 1931 στη Μαριούπολη εκδόθηκε μικρό λεξικό της ελληνικής γλώσσας για να βοηθήσει τους Έλληνες στην ανάγνωση της εφημερίδας “Κολλεχτιβιστής”. Οι πρώτες ελληνικές πόλεις εμφανίζονται στα παράλια της Μαύρης και της Αζοφικής θάλασσας πριν από δυο χιλιάδες έτη, ενώ ο τελευταίος μαζικός αποικισμός γίνεται στην εποχή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Μετά την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ............

Ή στην Πύλο ή στην Καλαμάτα μπέρδεψαν τις μάχες με τις ναυμαχίες

Στο tharrosnews.gr διαβάσαμε μια είδηση με τίτλο: Αναβίωση εκδηλώσεων της ναυμαχίας της Σφακτηρίας προτείνει ο Δήμος Πύλου Νέστορος
και απ ότι φαίνεται έχουν μπερδέψει τις μάχες με τις ναυμαχίες. Από που ξεκίνησε το μπέρδεμα δεν ξέρουμε, αλλά καλό είναι να υπάρχει προσοχή γιατί αυτά τα γεγονότα είναι τόσο μεγάλα, που τουλάχιστον οι τοπικοί επαΐοντες πρέπει να προσέχουν. Διαβάστε το άρθρο και εν συνεχεία τα σχόλια τα δικά μας.
Πρόταση προς κάθε αρμόδια κρατική αρχή για το χαρακτηρισμό ως τοπικής εθνικής εορτής χωρίς αργία στην Πύλο, με αναβίωση εκδηλώσεων στις 26 Απριλίου εκάστου έτους στη μνήμη της ναυμαχίας της Σφακτηρίας, της εξόδου του μπρικιού «Άρις» και του θανάτου των Τσαμαδού, Σαχίνη και Αναγνωσταρά, αλλά και του Ιταλού Φιλέλληνα Σανταρόζα, θα υποβάλει ο Δήμος Πύλου – Νέστορος. ...............

Στο ελληνικό κράτος τελικά οι δυο ιστορικές επιστολές του Θ. Κολοκοτρώνη

Δυο ιστορικές επιστολές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, οι οποίες επρόκειτο να δημοπρατηθούν την Τετάρτη από τον οίκο Πέτρου Βέργου, περιέρχονται στο ελληνικό κράτος, με πρωτοβουλία του υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνου Παναγιωτόπουλου. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις έγιναν το τελευταίο 24ωρο με τους κατόχους και δικαιούχους των δύο ντοκουμέντων της νεότερης Ιστορίας μας και η συμφωνία

ολοκληρώθηκε σήμερα το πρωί. Οι δυο επιστολές αποκτήθηκαν αντί του ποσού των 4000 ευρώ η καθεμιά...........

20 Οκτωβρίου 2013, η 186η επέτειος της Ναυμαχίας του Ναβαρίνου.

Η Ναυμαχία που έκρινε τη τύχη του Ελληνικού κράτους μετά από την επανάσταση του 1821 , έγινε σαν σήμερα το 1827 (8 Οκτωβρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Η ναυμαχία του Ναυαρίνου έκρινε τα πάντα μέσα σε λίγες ώρες και ανέστησε ένα έθνος που είχε επαναστήσει μεν αλλά την ίδια ώρα “αλληλοσπαράσονταν” από μίση,έριδες και πάθη.
Στις 24 Μαίου 1827 η πτώση της Ακρόπολης ,επιβεβαιώνει ότι η Επανάσταση του 1821 κρεμόταν από μια κλωστή. “Σφυγμός” υπήρχε μόνο στην Πελοπόννησο ,αλλά κι εκεί υπήρχε η απειλή του Ιμπραήμ που ετοιμαζόταν για εκστρατεία σε Ναύπλιο και Ύδρα.
Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας ,μόλις έχει αναλάβει ο Γεώργιος Κάνινγκ. Η παρουσία του επηρεάζει συνολικά την ευρωπαϊκή διπλωματία..............

8 Οκτωβρίου 1838: Η πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά

Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου (1784-1854) για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.
Το γεγονός μαθεύτηκε στη μικρά τότε Αθήνα και εκτός από τους μαθητές, πλήθος ανθρώπων «διαφόρων επαγγελμάτων και τάξεων» συνέρρευσε στην Πνύκα το πρωί της 8ης Οκτωβρίου για να ακούσει τον ηγέτη της Επανάστασης του '21. Ξαφνικά, στον χώρο της ομιλίας εμφανίσθηκε «σμήνος..........

Όταν οι καλόγεροι πολεμούσαν...

Στις 24 Ιουνίου 1827 έλαβε χώρα μία από τις τελευταίες μάχες της Ελληνικής Επαναστάσεως. Η μάχη των μοναχών  του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων κατά του Ιμπραήμ και των Τουρκο-αιγυπτίων του. Ο Ιμπραήμ, υιοθετημένος γιος του Μεχμέτ Αλή, Αντιβασιλέως της Αιγύπτου, είχε πάρει εντολή από τον Σουλτάνο να εκκαθαρίσει την Πελοπόννησο από κάθε εστία ελληνικής αντίστασης. Αρχικά είχε επιτυχίες λόγω της διχόνοιας των επαναστατών και λόγω της προδοτικής στάσης μερικών τουρκοπροσκυνημένων, όπως ο διαβόητος Νενέκος.

Όταν ο Ιμπραήμ με 15.000 στρατιώτες βρέθηκε στην περιοχή των Καλαβρύτων αισθάνθηκε ντροπή που η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου με τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, έμενε απόρθητη. Οι μοναχοί αξιοποιούσαν.............