Νέο Διοικητικό Συμβούλιο στον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού μας.

Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκαν εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στον Πολιτιστικό Σύλλογο Πύργου Τριφυλίας '' Η Αγία Παρασκευή''. Απο την εκλογική διαδικασία και την, εν συνεχεία, κατανομή αξιωμάτων προέκυψε η εξής σύνθεση:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ : Κορωναίος Στυλιανός

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γεωργόπουλος Σωτήριος

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Παναγιωτόπουλος Γεώργιος

ΤΑΜΕΙΑΣ: Πουλακίδας Νικόλαος

ΕΦΟΡΟΣ: Σταθόπουλος Αλέξανδρος

ΜΕΛΟΣ: Σουρέτης Φώτιος

ΜΕΛΟΣ: Ταγκαλάκης Γεώργιος

Αυτά τα νέα παιδιά,...........

Ο πρωτογενής τομέας δεν έχει χρώμα – έχει ανάγκη από δικαιοσύνη.

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν είναι ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν είναι χώρος για κομματικά παιχνίδια ούτε πεδίο εκμετάλλευσης. Είναι η φωνή του πρωτογενούς τομέα που ζητά το αυτονόητο: δικαιοσύνη, σεβασμό και προοπτική.

Κρατήστε τα κόμματα έξω από τον αγώνα.

Η κομματικοποίηση αλλοιώνει το νόημα, αποδυναμώνει τη συλλογική προσπάθεια και τελικά αδικεί τον ίδιο τον σκοπό. Αυτός ο αγώνας δεν ανήκει σε κόμματα και μηχανισμούς. Ανήκει στην κοινωνία.

Τα αδιέξοδα του πρωτογενούς τομέα

Ο πρωτογενής τομέας λειτουργεί πλέον σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον. Το κόστος παραγωγής αυξάνεται, οι συνθήκες γίνονται όλο και πιο αβέβαιες και η καθημερινότητα του παραγωγού μετατρέπεται σε έναν συνεχή αγώνα επιβίωσης. Δεν πρόκειται απλώς για οικονομικά μεγέθη. Πρόκειται για ανθρώπους, οικογένειες και περιοχές που δοκιμάζονται, χωρίς σταθερό πλαίσιο και χωρίς την αίσθηση ότι υπάρχει ένα σοβαρό σχέδιο για το αύριο........

Η Ελλάδα των άδειων χωριών. Πύργος Τριφυλίας: Από την ακμή στη σιωπή.

 Η σιωπή της υπαίθρου και ο κίνδυνος να χαθεί ένα κομμάτι της ψυχής μας.

Ο Πύργος Τριφυλίας κάποτε έσφυζε από ζωή. Στο χωριό λειτουργούσε σχολείο που φιλοξενούσε δεκάδες παιδιά – δύο, τρεις τάξεις γεμάτες φωνές και χαμόγελα. Τα καφενεία ήταν γεμάτα καθημερινά, όχι μόνο από ηλικιωμένους, αλλά και από νέους, εργάτες, γεωργούς, νοικοκυρές που αντάλλασσαν νέα και ιδέες. Οι γιορτές και τα πανηγύρια κρατούσαν μέρες, με χορούς, εκδρομές, εκδηλώσεις και γέλια που αντηχούσαν στις πλαγιές.

Οι αγροί ήταν γεμάτοι χέρια, τα περιβόλια καλλιεργούνταν, και κάθε σπίτι είχε τον ρυθμό του. Το χωριό λειτουργούσε σαν οργανισμός: ζωντανός, αλληλέγγυος, αυτάρκης.

Σήμερα, στον ίδιο αυτό τόπο, οι αυλές είναι κλειστές....................