Κινήσεις άκαιρες και αποπροσανατολιστικές

• Την προηγούμενη εβδομάδα, αμέσως μετά την ανακοίνωση του χωροταξικού σχεδίου του Καλλικράτη ο δήμαρχος Νέστορος δήλωσε ικανοποιημένος από τον σχεδιασμό.

• Σήμερα ο Δήμαρχος Πύλου στέλνει πρόσκληση σε όλους τους Δημάρχους του Νέου του δήμου για συνάντηση. Όλοι φαίνεται ότι θα δεχθούν εκτός από τον δήμαρχο Κορώνης που έχει αντιρρήσεις για το χωροταξικό.

• Παράλληλα ο δήμαρχος Γαργαλιάνων στέλνει πρόσκληση στον δήμαρχο Νέστορος για να δημιουργήσουν κοινό δήμο με έδρα τους Γαργαλιάνους

Απορώ..... Δεν διαβάζουν εφημερίδες; Να δουν ότι ο δήμος Νέστορος ήθελε από καιρό να υπαχθεί στην Πύλο; Τώρα βγαίνουν και στέλνουν προσκλήσεις εκεί που ξέρουν ότι δεν πρόκειται να βρουν ανταπόκριση;
Μετά την ανακοίνωση του χωροταξικού τα πράγματα δεν αλλάζουν το μόνο που μπορεί να αλλάξει (και αυτό πιστεύω ότι το γνωρίζουν οι του δήμου Γαργαλιάνων) είναι η υπαγωγή ενός πρώην δήμου σε άλλον, δηλαδή να πάει από την Κυπαρισσία στην Πύλο. Όσο και να χτυπιούνται τώρα '' το πουλάκι πέταξε...''
Ότι κινήσεις γίνονται τώρα, πιστεύουμε ότι είναι για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου και να πουν ότι αγωνίστηκαν, μπας και σώσουν την υστεροφημία τους.
Το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να διεκδικήσουν αυτό που είναι εφικτό και καλύτερο για την ανάπτυξη του δήμου Γαργαλιάνων και αυτό δεν είναι άλλο από την προσάρτηση του δήμου Γαργαλιάνων στον δήμο Πύλου.

Η πρώτη Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

Εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το Καλλιμάρμαρο Στάδιο γιορτάστηκε η πρώτη στην Ελλάδα Εργατική Πρωτομαγιά, στις 2 Μάη του 1893, με οργανωτή τον Σταύρο Καλλέργη και τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογό του.Λίγα χρόνια πριν το 1890 ο Στ. Καλλέργης - εφαρμόζοντας την απόφαση της Β΄ Διεθνούς, που όριζε την 1η Μάη ως ημέρα αγώνων της εργατικής τάξης και τιμής προς τους Αμερικανούς εργάτες που δολοφονήθηκαν στο Σικάγο την 1η Μάη 1886 - οργάνωσε μια συγκέντρωση συμβολικού γιορτασμού της Πρωτομαγιάς στις στήλες του Ολυμπίου Διός, μεταξύ φίλων και συντρόφων, όπου και ανήγγειλε την ίδρυση του Σοσιαλιστικού Συλλόγου και την έκδοση της εφημερίδας «ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ». Την Πρωτομαγιά του 1891 ο Στ. Καλλέργης μαζί με 12 ακόμα Σοσιαλιστές πήγαν ομαδικά στο φωτογραφείο Σούτσου και φωτογραφήθηκαν, σε ένδειξη συμβολικής συμμετοχής στην παγκόσμια διαμαρτυρία των εργαζομένων. Τον επόμενο χρόνο, την Πρωτομαγιά του 1892, 30 σοσιαλιστές με επικεφαλής τον Στ. Καλλέργη συγκεντρώθηκαν μπροστά στο Στάδιο, διαμαρτυρόμενοι κατά του «πλουτοκρατικού αθλίου συστήματος».Το 1893 η Εργατική Πρωτομαγιά αποκτά για πρώτη φορά μαζικό χαρακτήρα. Στην εφημερίδα «ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ» (αριθμός φύλλου 23, πρώτο 15ήμερο του Μάη 1893) αναγγέλλεται η πρωτομαγιάτικη εκδήλωση:
«Στας δύο Μαΐου, ημέρα Κυριακήν, 5μ.μ. εις το Αρχαίον Στάδιον όπισθεν του Ζαππείου, εις την γέφυραν όπου είναι τα Αγγλικά μνημεία με κυπαρίσσια: Όλοι οι Σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι διά να υπογράψωσι Ψήφισμα προς την Βουλήν των Ελλήνων...».
Οι συγκεντρωμένοι φθάνουν περίπου τους 2.000. Ένας μεγάλος αριθμός για την εποχή εκείνη, δεδομένων των πολιτικών συνθηκών, αλλά και του συνολικού πληθυσμού Αθήνας και Πειραιά που δεν ξεπερνούσε τις 150.000. Τη μαζική αυτή συγκέντρωση αποτελούσαν μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, αλλά και «μέγα πλήθος εκ των πασχουσών εργατικών τάξεων των ευρισκομένων υπό τον ζυγόν του μισθού...» όπως γράφει η εφημερίδα «ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ» στο επόμενο φύλλο της.

Ο Στ. Καλλέργης, μιλώντας στους συγκεντρωμένους, ανέπτυξε τη δράση και τους στόχους των σοσιαλιστών και διάβασε ψήφισμα, το οποίο κάλεσε να υπογράψουν για να κατατεθεί στη Βουλή.Στο ψήφισμα σημειώνεται «...διαμαρτυρόμεθα κατά του σημερινού πλουτοκρατικού αθλίου συστήματος και ζητούμεν την επί του παρόντος βελτίωσιν της θέσεως των εργατών και μισθωτών και την διάδοσιν των σοσιαλιστικών αρχών, με σκοπόν την κατάργησιν του κληρονομικού δικαιώματος και της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής διά νομίμων και ειρηνικών μέσων, εάν δε ταύτα αποδειχθώσιν ανεπαρκή τότε διά παντός μέσου να διαδώσωμεν, να επιβάλλωμεν και να εφαρμόσωμεν τας ιδέας μας». Στη συνέχεια αναφέρεται το πλαίσιο αιτημάτων,αποκαλυπτικό για την κατάσταση της εργατικής τάξης την εποχή εκείνη:
«α) Την Κυριακή να κλείωσι τα καταστήματα και τα εργοστάσια καθ' όλην την ημέραν και οι πολίται να αναπαύονται.
β) Οι εργάται και οι μισθωτοί να εργάζονται 8 ώρες την ημέραν.
γ) Να απονέμεται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους, προς συντήρησιν εαυτών και της οικογενείας των.
δ) Να καταργηθώσιν αι θανατικαί εκτελέσεις.
ε) Να καταργηθεί η διά χρέη προσωπική κράτησις και
στ) Το Διοικητικό Συμβούλιον του Κεντρικού Συλλόγου να επιδώσει το Ψήφισμα τούτο εις την Βουλήν».
Το Ψήφισμα υπέγραψαν 500 άτομα. Όμως καθώς η επίδοσή του στη Βουλή καθυστέρησε περίπου επτά μήνες, τα μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου συνέχισαν να μαζεύουν υπογραφές. Στις 2 Δεκεμβρίου 1893 όταν τα μέλη του Δ.Σ του Συλλόγου με επικεφαλής τον Στ. Καλλέργη πήγαν στην Παλαιά Βουλή να επιδώσουν το Ψήφισμα, είχαν μαζευτεί 2.000 υπογραφές.
Ο πρόεδρος της Βουλής παραλαμβάνει το Ψήφισμα. Ο Καλλέργης ανέβηκε στο θεωρείο των δημοσιογράφων, περιμένοντας να ακούσει τον πρόεδρο να το διαβάζει, κάτι που δεν έγινε. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση του Καλλέργη, που από τα δημοσιογραφικά θεωρεία άρχισε δυνατά να αναφέρει το περιεχόμενο του Ψηφίσματος. Μια ομάδα αστυνομικών τον συλλαμβάνουν και τον τραβούν έξω από την αίθουσα της Βουλής, ενώ αυτός φωνάζει «Ζήτω ο Σοσιαλισμός». Ο Καλλέργης ξυλοκοπήθηκε από τα όργανα της τάξεως και δικάστηκε σε 12 ημέρες φυλάκιση. Έτσι, έληξε η πρώτη στην Ελλάδα Εργατική Πρωτομαγιά και τα γεγονότα που συνδέθηκαν με αυτή.
Τον επόμενο χρόνο, το 1894, Καλλεργικοί, Δρακουλικοί και Αναρχικοί παίρνουν την απόφαση να γιορτάσουν όλοι μαζί την Πρωτομαγιά. Η εκδήλωση σημείωσε τεράστια επιτυχία με τη συμμετοχή πάνω από 6.000 ατόμων.

ΝΤΟΛΜΑΔΑΚΙΑ ΓΙΑΛΑΝΤΖΙ!!!

Μιας και είναι τώρα η εποχή των αμπελόφυλλων είπα να φτιάξω ντολμαδάκια γιαλαντζί και να σας τα παρουσιάσω με όλη τη διαδικασία παρασκευής τους. Η λεπτομερής και αναλυτική παρουσίαση αυτής της διαδικασίας εύχομαι, φίλτατες αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, όπως μη λειτουργήσει αποτρεπτικά σε όσες και όσους θελήσουν να δοκιμάσουν για πρώτη φορά. Μήν πούνε δηλαδή: "πω! πω! να λείπει το βύσινο!"Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να μάθει κάποια ή κάποιος, που δεν γνωρίζει, να φτιάχνει αυτό το θεσπέσιο έδεσμα. Το τόσο υγιεινό και βιταμινούχο για τον οργανισμό μας.

Βέβαια θα μου πείτε στην περιοχή μας δεν ξέρουμε το Γιαλαντζί γιατί έχουμε συνηθίσει τα ντολμαδάκια να έχουν...χοληστερίνη! Τώρα βάζουμε κιμά παλιά βάζαμε τσιγαρίδες! Εγώ την έμαθα τη συνταγή από την πεθερά μου που ήταν Μικρασιάτισα.

ΥΛΙΚΑ:
1/2 κιλό ρύζι "φάνσυ" της Agrino.

300 περίπου γραμμάρια αμπελόφυλλα.

4 κρεμμύδια πολύ μεγάλα ψιλοκομμένα (το μυστικό του είναι το πολύ κρεμμύδι).

1 ματσάκι μάραθο ή άνιθο ψιλοκομμέν.

3 κλωνάρια δυόσμο ψιλοκομμένα. Ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι.

1 μεγάλο λεμόνι.


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ:

Σωτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι. Προσθέτουμε το ρύζι το μάραθο και το δυόσμο και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε το αλάτι και το πιπέρι ένα ποτήρι νερό και το αφήνουμε να βράσει ανακατεύοντας για 2-3 λεπτά οπότε και θα πήξει. Αδειάζουμε τη γέμιση σε ένα πυρέξ και προσθέτουμε ένα ποτήρι κρύο νερό και ανακατεύουμε για να κρυώσει.

Ζεματάμε τα φύλλα -από τα οποία εννοείται ότι έχουμε αφαιρέσει το μίσχο στη ρίζα του- σε βραστό νερό για 5 λεπτά και τα τοποθετούμε σε ένα άλλο πυρέξ σκεπάζοντας τα με κρύο νερό. Αυτό μας βοηθάει να τα ξεφυλλίζουμε εύκολα την ώρα που τα γεμίζουμε.

Ρίχνουμε λίγο λάδι σε μια φαρδιά κατσαρόλα, ίσα-ίσα να αλειφτεί ο πάτος και ....ξεκινάμε!

Πάνω σε ένα ξέβαθο πιάτο τοποθετούμε ένα-ένα φύλλο με τη γυαλιστερή πλευρά του προς τα κάτω και τη ρίζα του μίσχου προς το μέρος μας. Πιάνουμε γέμιση με ένα μεγάλο κουταλάκι γλυκού και την την τοποθετούμε οριζόντια στο κάτω μέρος του φύλλου. Γυρίζουμε προς τα μέσα το αριστερό και δεξιό άκρο του φύλλου και στρίβουμε σαν σωλήνα όλο στο σύστημα προς την κορυφή. Τοποθετούμε ένα- ένα τα φύλλα στον πάτο της κατσαρόλας, μπρούμυτα, με την άκρη δηλαδή του τυλίγματος προς τα κάτω. Σε ομόκεντρους κύκλους, ξεκινώντας από την περιφέρεια προς το κέντρο. Ω.........ωωωωωωπ! Αυτό ήτανε!

Ρίχνουμε λίγο ακόμη λάδι, στίβουμε το λεμόνι και τα πλακώνουμε με ένα πιάτο. Προσθέτουμε νερό μέχρι να καλύψει τις άκρες του πιάτου, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και βράζουμε για 20 περίπου λεπτά σε πολύ χαμηλή φωτιά. Σβήνουμε το μάτι αφήνουμε να κρυώσουν καλά και τα βγάζουμε σε μια πιατέλα.




ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΦΑΓΩΜΑΤΟΣ:

Τρώγονται και με πηρούνι....δεν λέω! Αλλά η παραδοσιακή εκδοχή που παραμένει και μοντέρνα, νομίζω ότι είναι με τα δάχτυλα!!!!


Καλή επιτυχία!!!!!