Απο Navarino-s
Εκπρόσωποι από blogs μαγειρικής βρεθήκαμε προσκαλεσμένοι της βιομηχανίας ΕΛΑΪΣ στις εγκαταστάσεις του παλιού εργοστασίου της στην οδό Πειραιώς, όπου οι αρμόδιοι επιστήμονες του τμήματος ελαιολάδου Άλτις, εκτός από τα μαθήματα γευσιγνωσίας που μας παρέδωσαν μας είπαν πολλά για τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες του λαδιού και μας έδωσαν ένα πολύ χρήσιμο Ειδικό Λεξιλόγιο που αφορά τα πάντα γύρω από τα χαρακτηριστικά και τη γεύση του εκλεκτού αυτού προϊόντος της ελληνικής γης. Το παραθέτω αυτούσιο για τους ανήσυχους νέους αγρότες της περιοχής μας αλλά και για κάθε άνθρωπο που θέλει να μάθει κάποια επιπλέον πράγματα για το ελαιόλαδο:
ΘΕΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Αμύγδαλο: Η γεύση αυτή μπορεί να έχει δύο διαφορετικούς τύπους• ένας είναι η τυπική γεύση του νωπού αμύγδαλου, ο άλλος είναι εκείνη του ξηρού και υγιούς αμύγδαλου που μπορεί να εκληφθεί και ως αρχή «ταγγίσματος». Στο τέλος αφήνει μία εντελώς μοναδική γεύση που γίνεται αντιληπτή όταν το έλαιο παραμένει σε επαφή με τη γλώσσα και τον ουρανίσκο. Συνδέεται με τα γλυκά έλαια και το άτονο άρωμα.
Γλυκιά: Ευχάριστη γεύση του ελαίου, όχι σαφώς σακχαρώδης, στην οποία δεν κυριαρχούν τα χαρακτηριστικά του πικρού, του στυφού ή της δριμύτητας στη γεύση.
Μήλο: Η γεύση του ελαιολάδου που θυμίζει το φρούτο.
Πικάντικη: Είναι η αίσθηση της ενόχλησης στο λαιμό, το πιπεράτο που προέρχεται από λάδια παραγόμενα στην αρχή της ελαιοκομικής περιόδου κυρίως από ανώριμες ελιές. Η αίσθηση αυτή προκαλείται από τη δράση φαινολικών ουσιών πάνω στην άκρη του τρίδυμου νεύρου και εξαλείφεται λίγα δευτερόλεπτα μετά τη δοκιμή.
Η ένταση του πικάντικου μειώνεται κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης του ελαιολάδου. Δεν πρέπει να συγχέουμε αυτή την αίσθηση του πιασίματος με εκείνη του ταγγού, όπου εκεί η αίσθηση είναι πολύ ενοχλητική και διατηρείται για πολύ περισσότερο χρόνο.
.jpg)
