Όταν η θειά Κατίνα εξαρθρώνει σπείρα απατεώνων!

Εξιχνιάστηκαν, ύστερα από μεθοδική έρευνα της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Καλαμάτας σε συνεργασία με το Αστυνομικό Τμήμα Γαργαλιάνων, δύο περιπτώσεις απάτης και απόπειρας απάτης, μία περίπτωση ληστείας και μία περίπτωση κλοπής, στην Καλαμάτα και σε τοπική κοινότητα του Δήμου Τριφυλίας.
Για τις υποθέσεις αυτές, συνελήφθησαν προχθές (13.11.2015) το απόγευμα, στους Γαργαλιάνους, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Καλαμάτας, σε συνεργασία με αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Γαργαλιάνων, τρείς τσιγγάνοι, δύο τσιγγάνες ηλικίας 29 και 33 ετών αντίστοιχα καθώς και ένας ακόμα 26χρονος.
Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα, για σύσταση συμμορίας, ληστεία, απάτη και διάπραξη διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπής, η οποία περιλαμβάνει και άγνωστο αριθμό συνεργών τους.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο της εμπεριστατωμένης αστυνομικής έρευνας και μετά από κατάλληλη αξιολόγηση και αξιοποίηση στοιχείων, εξακριβώθηκε ότι οι συλληφθέντες, είχαν συστήσει εγκληματική ομάδα με σκοπό τη διάπραξη κυρίως απατών σε βάρος ηλικιωμένων......

Ένα παλαιό αίτημα για ένα νέο δρόμο.

Η ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός του οδικού δικτύου της Τριφυλίας ήταν και είναι ένα πάγιο αίτημα των κατοίκων της, όπως και κάθε περιοχής, καθώς σε αυτό στηρίζεται κατά πρώτον  η ανάπτυξη ενός τόπου και κατά δεύτερον η γενικότερη επικοινωνία των κατοίκων.
Σήμερα ο δρόμος που συνδέει τις πόλεις Κυπαρισσία, Φιλιατρά, Γαργαλιάνους και Χώρα θεωρείται "επαρκής" για την επικοινωνία αυτών των πόλεων και των παρακείμενων σε αυτές  χωρίων, κάτι το οποίο πριν μερικά χρόνια δεν ήταν αυτονόητο.  Η συμβολή της αύξησης του πλήθους των οχημάτων που μπορούν σε ελάχιστο χρόνο να ενώνουν την Τριφυλία, έχουν ατονίσει ένα αίτημα που είχε αποτελέσει στις αρχές του δευτέρου μισού του 20ου αιώνα πεδίο ψηφοθηρικών ανταγωνισμών των πολιτικών της εποχής.
Ο λόγος για την διάνοιξη του δρόμου που θα ένωνε απευθείας την Κυπαρισσία με την Χώρα κατά μήκος των υπωρειών του Αιγαλέου όρους.......

Μετανάστες από το Βασίλειο των Δύο Σικελιών στους Γαργαλιάνους

Αντιγραφή απο την
εφημερίδα Ελευθερία
17-10-2015 

(έντυπη μορφή)

«Επαναστατικώ δικαίω» μεγάλες εκτάσεις γης που πριν την απελευθέρωση κάθε περιοχής, ανήκαν σε μουσουλμάνους, οθωμανικά ιδρύματα ή στο οθωμανικό κράτος, με την νέα δημιουργηθείσα κατάσταση, περιήλθαν στον έλεγχο του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Ήδη από τους πρώτους επαναστατικούς χρόνους οι προσωρινές κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν τις λεγόμενες αυτές «εθνικές γαίες» ως υποθήκες για τα δάνεια του Αγώνα (1824 και 1825), ενώ στη συνέχεια ο Καποδίστριας και ο Όθωνας κατέβαλαν προσπάθειες για την αξιοποίησή τους. Αυτές απετέλεσαν το κύριο εθνικό κεφάλαιο του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και με αποφάσεις, νόμους και διατάγματα, που συχνά διαδέχονταν ή και συμπλήρωναν το ένα το άλλο, τις διαχειρίζονταν οι κυβερνώντες ανάλογα με τις ανάγκες που καλούνταν να αντιμετωπίσουν. Την περίοδο της Αντιβασιλείας και τα πρώτα έτη της βασιλείας του Όθωνα, που θα μας απασχολήσει εδώ, θεωρήθηκε ως καλύτερη λύση η απαγόρευση της εκποίησης των Εθνικών Κτημάτων (1833), εν συνεχεία όμως εκδόθηκε ο νόμος «περί προικοδοτήσεως των Ελληνικών οικογενειών» (1835) ανοίγοντας στην ουσία ο δρόμος για την εκποίησή τους.
Ο υπολογισμός αυτών των εκτάσεων δεν είναι εφικτός καθώς τα απογραφικά στοιχεία της εποχής δεν είναι ακριβή και σαφή. Παρόλα αυτά, σε μεμονωμένες περιπτώσεις μπορούμε να ξεχωρίσουμε κατά προσέγγιση τα όρια συγκεκριμένων εκτάσεων, ώστε να ορίσουμε με σχετική ακρίβεια την, πάλαι ποτέ, οθωμανική ιδιοκτησία σε μία μόνο περιοχή. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι εθνικές γαίες, εξι χιλιάδων στρεμμάτων, στην περιοχή Λιβάρτζι ανατολικά της πόλεως των Γαργαλιάνων όπως την συναντάμε σε σχετική αλληλογραφία στα Γενικά Αρχεία του Κράτους[1] κατά την προσπάθεια παραχώρησής τους σε Έλληνες μετανάστες από το χωριό Βάδεσσα του τότε Βασιλείου των Δύο Σικελιών[2] στην περιοχή της Νάπολης της σημερινής Ιταλίας. .....